Monthly Archives: December 2009

the way we used to

we may not talk
the way we used to
nor laugh
the way we used to do

yes, you can say
things have changed
insanely maddening
time has changed

but did you?
did I?

you still are the source
of everything by and by.

Advertisements

heave a sigh no more

heave a sigh no more
joyful chimes you’ll hear ashore
night skies shine galore

i lay not asleep
hearing but the words you speak
whispered hope you seek

it won’t be for long
no gladness would fly anon
heart is never gone.

Ano nga ba ang Pag-ibig?

Saan ba maihahalintulad ang
pag-ibig?

Nang maulinigan ba ng ina
ang unang iyak
ng kanyang sanggol?

Sa mga nakakaaliw
at maliliksing galaw ba
ng mga batang paslit?

Maaaring sa mga inosenteng ngiti
o kaway kaya ng kamusmusan?

O sa sandaling makapagbahagi
ng angking kakayahan?

Kailan nga ba masasabing
mayroon na ngang
pag-ibig?

Kung sa kilos at pananamit
ay may ingat na at kisig?

O sa hinog na kaisipa’y nalilirip na
ang kaibhan ng ambisyon sa panaginip?

Paano nga ba maitatangi itong yaring
pag-ibig?

Sa pagniniig ba ng kaisipan
at pagpupunyagi ng kinabukasan?

O sa pagdatal ng damdaming
handang pumalis ng lungkot,

At bumura ng pangamba.

Sa pagtalima ng puso na

Mapagtiwala,

Nagpaparaya,

At nagbibigay saya.

Sa tuwina…

Para sa isa’t isa.

*Wrote this poem as a submission to an AVP script requested by a good friend, Dr. Glenn Neira. And here’s me wishing the would-be couple, Glenn and Lizette, for a life of blissful journey together as they tie the knot on December 22nd.

%d bloggers like this: